Jak minimalizować ryzyko popełniania błędów i zaniedbań przy tworzeniu ortofotomapy?

poniedziałek, 21 sierpień 2017 / Napisane przez  / Skomentuj jako pierwszy!

ortofotomapa dziłaki

Poprawne wykonanie ortofotomapy wymaga wiedzy, doświadczenia i jest procesem, podczas którego istnieje ryzyko popełnienia bardzo wielu błędów na każdym etapie prac. Między innymi takie wnioski da się wyciągnąć z analizy eksperymentu badawczego prowadzonego pod kierunkiem mgr. inż. Artura Karola Karwela z Instytutu Geodezji i Kartografii. Grupa naukowców z Zakładu Fotogrametrii wzięła „na warsztat” pierwsze duże projekty geodezyjno-kartograficzne realizowane na obszarze naszego kraju na początku XXI wieku. Rezultat ich badań dość jednoznacznie wskazuje liczne niedoskonałości i uchybienia, jakie miały miejsce m.in. przy tworzeniu wielkoobszarowych projektów kartograficznych dla Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Polskich Kolei Państwowych, Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, a także wielu innych instytucji centralnych. Realizacja projektu badawczego oraz wyszczególnienie czynników mogących wpływać na błędne wykonanie ortofotomapy, pozwalają unikać opisanych błędów i uchybień przyszłym twórcom dokumentów kartograficznych, dlatego warto przyjrzeć się nieco dokładniej pracom zespołu A.K. Karwela.

Jak minimalizować ryzyko popełniania błędów i zaniedbań przy tworzeniu ortofotomapy?

Pierwszym celem analizy realizowania projektów kartograficznych było ustalenie katalogu błędów popełnianych podczas tworzenia ortofotomapy wraz z ich przyczynami. Drugim – opracowanie metodyki minimalizowania tych błędów w procesie tworzenia mapy terenu lub ograniczenia ich wpływu na ostateczny efekt.

Przebieg projektu badawczego

Dobór materiału badawczego nie był przypadkowy. Naukowcy świadomie analizowali wielkoobszarowe i wielkobudżetowe projekty, gdyż biorąc pod uwagę złożony charakter takich przedsięwzięć, istnieje prawdopodobieństwo, że są one najbardziej narażone na liczne błędy. W związku z tym wybrano projekty dotyczące budowy autostrad, modernizacji linii kolejowych czy systemu identyfikacji działek rolnych. Jak się okazało – żaden z badanych projektów nie był wolny od błędów i często tylko w niewielkim procencie spełniał standardy i wymagania współczesnej kartografii. Częstymi uchybieniami były np. zniekształcenia geometryczne terenu lub poszczególnych obiektów na skutek niepoprawnego Numerycznego Modelu Terenu czy spadku kontrastu lokalnego. Analizie poddane zostały zarówno prace projektowe i przygotowawcze, jak i poszczególne etapy wykonywania ortofotomapy (robienie zdjęć, budowa NMT, analiza doświadczenia wykonawców). Do podstawowych zadań naukowców należało m.in.:

  • podział i typologia błędów przy realizacji mapy wraz z określeniem ich przyczyny,
  • badania ortofotomapy pod względem klasyfikacji błędów na poszczególnych etapach jej powstawania,
  • opracowanie metody badawczej do weryfikowania zawartości ortofotomapy ze szczególnym uwzględnieniem miejsc narażonych na błędy w trakcie powstawania,
  • znalezienie sposobu na minimalizowanie pojawiania się błędów oraz ich wpływu na końcowy rezultat prac nad ortofotomapą,
  • obszerny opis zagadnień i analizowanych procesów,
  • zaproponowanie rozwiązań mających na celu minimalizację błędów,
  • przetestowanie zaproponowanych rozwiązań w praktyce.

Rezultaty analizy

W wyniku przeprowadzonych pomiarów i analiz ustalono, że na jakość ortofotomapy wpływ ma szereg czynników i błędów, które mogą pojawić się na wielu etapach realizowania projektu geodezyjno-kartograficznego. W szczególności należy tu uwzględnić błędy związane z wykonywaniem zdjęć lotniczych (przyczyną mogą być opady, zachmurzenie, niekorzystne warunki atmosferyczne), niepoprawne generowanie NMT czy błędy w aerotriangulacji. Niestety często zawodzi również tzw. czynnik ludzki, co w opinii naukowców powodowane jest brakiem wystarczającego doświadczenia i wiedzy ekip realizujących zadania geodezyjno-kartograficzne. Częstym źródłem błędów była także niewystarczająca kontrola i nadzór nad realizacją zadań. Receptą na błędy wynikające z braku wiedzy lub zaniedbań ludzkich jest według naukowców przeprowadzanie specjalistycznych szkoleń dla osób pracujących przy budowie ortofotomapy na każdym etapie jej powstawania.

Finalnym efektem projektu badawczego było opublikowanie zbioru dobrych praktyk i wytycznych do realizowania projektów geodezyjno-kartograficznych. Zamieszczone w nim uwagi oraz informacje stanowią dla twórców ortofotomapy szczególnie wartościowe źródło wiedzy i cennych wskazówek, które pozwalają minimalizować popełnianie błędów przy projektowaniu mapy terenu, jak również ograniczać ich negatywny wpływ na jakość ortofotomapy.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

Napisz do nas